Przed chwilą wróciłam z rozmowy z moim ex-boyem:( Była to nasza pierwsza rozmowa od chwili definitywnego zerwania. Poszło lepiej niż myślałam. Powiedziałam prawie wszystko to co chciałam. Dużo rzeczy sobie wyjaśniliśmy. Wtej chwili znalazł sobie drugą dziewczyne i sądze, że jest szczęśliwy.
Troche boli mnie to, że zapomniał o mnie po około 2 góra 3 miesiącach!! A ja nie mogłam o nim zapomnieć przez pół roku!! Najgorsze jest to w tym, że nie wiem dlaczego.
Życie bywa paskudne:(
Jedynym konkretnym pożytkiem z tej rozmowy( jaki przychodzi mi teraz do głowy) to to,że już wiem, że on nie chciałby sprubować jeszcze raz być ze mną.Ze już nic do mnie nie czuje.
W małym stopniu mi ulżyło, ale jednak coś cały czas mnie trapi:(
Może to, co leży mi na sercu(jeśli wogule jakieś mam) to fakt, że on mimo tego że wyrządziłam mu taką krzywde znalazł sobie pocieszenie szybciej odemnie:(
Nie wiedziałam, że jestem taka paskudna!:(
Chciałabym być taka jak kiedyś: uprzejma, radosna, ufająca ludziom, miejąca nadzieje:(...